Po sukcesie zaworów kulowych odcinających przyszedł czas na zastosowanie ich jako zaworów regulacyjnych w wodnych instalacjach grzewczych, chłodniczych, klimatyzacyjnych.

To co jeszcze rok temu wydawało się niemożliwe – regulacja ciągła poprzez zawór kulowy - w roku 2000 urzeczywistniło się. Okazało się, że zawory kulowe świetnie sprawdzają się jako elementy regulacyjne przy regulacji ciągłej. Znana z siłowników elektrycznych do przepustnic wentylacyjnych szwajcarska firma BELIMO odniosła sukces na wymagającym rynku amerykańskim, wprowadzając nowy produkt – zawory kulowe regulacyjne z siłownikiem elektrycznym. Wprowadzenie zaworów kulowych odcinających w latach dziewięćdziesiątych stało się przełomem w instalacjach. Zawory kulowe wyparły w większości zawory grzybkowe. W porównaniu do typowych zaworów grzybkowych, konstrukcja zaworów kulowych zapewnia nieporównywalnie większą niezawodność ich pracy, wyeliminowanie przecieków na dławnicy (między wrzecionem a obudową), zmniejszenie hałasu, wyeliminowanie konieczności ciągłej konserwacji, co wiąże się z obniżeniem kosztów eksploatacyjnych. Z powodu swych wad zawory grzybkowe po zamontowaniu szybko przestawały spełniać rolę elementów odcinająco-regulacyjnych, stając się miejscem rozszczelnienia instalacji wodnych, co powodowało niekontrolowane ubytki wody lub napowietrzanie instalacji a w konsekwencji zwiększoną korozję. W przypadku rozległych instalacji wodnych w przemyśle i w budownictwie nie byliśmy w stanie ciągle kontrolować stanu wszystkich zaworów grzybkowych, co powodowało, że nie można było nigdy liczyć na ich zadziałanie. W najlepszym przypadku konserwowano tylko główne zawory odcinające. W przypadku konieczności odcięcia części instalacji było to niemożliwe. Koniecznością było odcinanie instalacji zaworami głównymi, co narażało zakłady produkcyjne na straty wywołane przestojami w produkcji. Prace takie wykonywano więc nocą, w ramach nadgodzin, płaconych dodatkowo pracownikom. Podobnie wyglądała sprawa z grzybkowymi zaworami regulacyjnymi. Miały one typowe wady zaworów grzybkowych co powodowało konieczność ciągłej ich kontroli i konserwacji szczególnie elementu dławnicy, a okresowo wymianę całej głowicy. W przypadku regulacji dwustawnej (zamknij/otwórz) w miarę upływu czasu zwiększała się możliwość przepuszczania czynnika przez zamknięty zawór grzybkowy oraz zablokowania zaworu zanieczyszczeniami, uniemożliwiające jego otworzenie.