Montaż klap ppoż. czy izolacja kanału wentylacyjnego prowadzonego przez strefę pożarową, której nie obsługuje – jakie przyjąć rozwiązanie i kiedy stosować?

Montaż klap ppoż. czy izolacja kanału wentylacyjnego
prowadzonego przez strefę pożarową, której nie obsługuje – jakie przyjąć rozwiązanie i kiedy stosować?
Odpowiada: Tomasz Kamieński, Kierownik działu wentylacji pożarowej Mercor

W Dzienniku Ustaw Nr 75 w Rozdziale 6, paragrafie
268 pkt 5 istnieje zapis, mówiący że:
„Przewody wentylacyjne i klimatyzacyjne prowadzone
przez strefę pożarową, której nie obsługują, powinny być obudowane elementami
o klasie odporności ogniowej (EI), wymaganej
dla oddzielenia przeciwpożarowego tych strefr
pożarowych, bądź też wyposażone w przeciwpożarowe klapy odcinające”. Wybór sposobu
zabezpieczenia nieobsługiwanej strefy przed
skutkami pożaru w odniesieniu do kanału
wentylacyjnego należy rozpatrywać w dwóch
podstawowych kategoriach: technicznej oraz
cenowej. Do wyboru mamy następujące warianty
rozwiązania problemu:
- izolacja wełną mineralną istniejącego kanału
stalowego na całej długości do stopnia wymaganej
przepisami odporności ogniowej
bez stosowania klap ppoż. (rys. 1);
- budowa kanału samonośnego o odporności
ogniowej ze specjalnych płyt bez stosowania
klap ppoż. (rys. 2);
- kanał nieizolowany ogniowo (blaszany), wyposażony na przejściu przez strefę, której
nie obsługuje w przeciwpożarowe klapy odcinające (rys. 3).

Izolacja kanału wełną mineralną
Izolacja istniejącego kanału stalowego wełną mineralną jest czynnością niewymagającą specjalistycznego sprzętu oraz zbyt wielu materiałów
(rys. 1). Do montażu potrzebujemy szpilek montażowych, wełny mineralnej – o odpowiedniej
gęstości i budowie zapewniającej uzyskanie wymaganej
odporności ogniowej – którą przycinamy
na odpowiednie odcinki, kleju montażowego
oraz specjalnej taśmy łączącej. Wykonanie izolacji
nie jest czasochłonne, co jest niewątpliwie zaletą tego sposobu. Ciężar izolacji nie jest duży, co
również wpływa na korzyść opisywanego sposobu.
Niestety znaczna grubość izolacji (np. dla uzyskania
2 h odporności ogniowej wynosi ok. 90
mm) jest sporą przeszkodą, szczególnie tam
gdzie brakuje miejsca i przestrzeni. Na niekorzyść
izolacji kanałów blaszanych wełną mineralną
wpływa trwałość izolacji oraz niska jej odporność
na uszkodzenia mechaniczne. Wadą jest również
to, że trzeba wykonać izolację kanału na całym
Zabezpieczenie ppoż. kanałów
wentylacyjnych – 3 różne
rozwiązania obwodzie, co niekoniecznie wymagane jest podczas
budowy kanałów samonośnych, które opiszę
poniżej.

Kanały samonośne o odpowiedniej odporności ogniowej
W przypadku budowy kanału samonośnego
(rys. 2) podstawową i najważniejszą sprawą jest
zapewnienie wysokiej kultury montażu kanału,
gwarantujące długoletnią jego szczelność oraz
poprawną pracę. Musimy pamiętać, że nie mamy
tutaj kanału stalowego, dla którego uzyskanie
szczelności jest sprawą prostą. Podobnie,
jak podczas prac związanych z wykonywaniem
izolacji wełną mineralną będziemy potrzebować
wkrętów, płyty prefabrykowanej przyciętej
na odpowiednie odcinki, kleju montażowego,
opasek uszczelniających (wykonanych z płyty).
Budowa kanału i związana z tym czasochłonność
wykonania zależy od stopnia skomplikowania
trasy kanału. Im więcej kształtek musimy
wykonać, tym oczywiście czas potrzebny na
montaż systemu jest dłuższy. Grubość ścianki
kanału jest jego zaletą (np. dla uzyskania 2 h
odporności grubość wynosi tylko ok. 45 mm,
a nie jak dla wełny ok. 90 mm). Wykonanie kanału samonośnego wymaga w przybliżeniu połowę mniej przestrzeni niż zaizolowanie kanału
wełną mineralną dla osiągnięcia takich samych
wymiarów netto. Niestety, ciężar kanału jest
większy niż izolacji z wełny mineralnej, co jest
zjawiskiem niekorzystnym z punktu widzenia
sposobu mocowana oraz systemu podwiesi.
Niewątpliwą zaletą opisywanego sposobu jest
możliwość budowy kanałów trójstronnych lub
dwustronnych, polegająca na wykorzystaniu
właściwości ogniowych oddzieleń (ścian i stropów),
które uzupełniają brakujące ścianki kanału samonośnego.


Klapy odcinające na kanale nieizolowanym

Ostatnim z opisywanych sposobów jest montaż
na końcach przewodu, w ścianach oddzielenia
pożarowego, przeciwpożarowych klap odcinających (rys. 3). Zastosowane klapy mają za zadanie, w przypadku pożaru w strefie nieobsługiwanej
przez przechodzący kanał i jego przepaleniu,
odciąć daną strefę od pozostałych
stref w budynku, nie dopuszczając do rozprzestrzenienia
się dymu i ognia. W tym wypadku,
bez względu na złożoność kanału, liczbę kształtek itd., czasochłonność wykonania zabezpieczenia jest taka sama, i wynika z czasu potrzebnego
na wmurowanie klap oraz połączenie ich
z kanałem. W rozwiązaniu z zastosowaniem klap
ppoż. nie zmienia się ciężar kanału (jak w innych
opisywanych sposobach), przez co oszczędzamy
na systemie mocowań. Do zamurowania
klapy potrzebujemy tylko samo urządzenie oraz
zaprawę betonową. Ogólny czas wykonania
opisywanego systemu jest wielokrotnie krótszy
niż izolacja kanału bądź budowa kanału samonośnego
oraz nie wymaga specjalistycznego
przygotowania i narzędzi. W związku z brakiem
izolacji, kanał zajmuje najmniej (z omawianych
w artykule wariantów) miejsca w tak cennej dzisiaj
przestrzeni technicznej budynku. Ważną
kwestią w opisywanym systemie jest zastosowanie
do „osadzenia” klap zaprawy betonowej
oraz zachowanie granicy wmurowania urządzenia,
umożliwiającej uzyskanie odpowiedniej odporności
ogniowej przegrody, w której klapa
jest zainstalowana. Decydując się na ten wariant,
musimy pamiętać o oporach przepływu
powstających na stosowanych klapach
i uwzględnić je podczas doboru wentylatorów
lub central wentylacyjnych.

Podsumowując...

Każdy z opisanych sposobów jest dopuszczony
do stosowania. Wybór wariantu jest sprawą indywidualnego
podejścia projektanta oraz instalatora.
Dla prostych i krótkich odcinków kanałów
biegnących w strefie, której nie obsługują, gdzie
mamy do dyspozycji dużo miejsca i kanał nie
będzie narażony na uszkodzenia mechaniczne,
najtańszym oraz najszybszym rozwiązaniem będzie
izolacja kanału stalowego wełną mineralną.
Jeśli nie mamy miejsca, kanały są proste i krótkie
oraz istnieje zwiększone ryzyko powstania
uszkodzeń, powinniśmy zastosować wariant
drugi i wykonać kanały samonośne. Koszt wykonania
będzie nieco wyższy, ale wygospodarujemy
miejsce na inne instalacje, obniżając sumaryczny
koszt inwestycji. Jeśli technicznie będzie
możliwe wykonanie samonośnego kanału dwustronnego,
to zaoszczędzimy połowę materiału
i koszt może okazać się dużo niższy od izolacji
wełną mineralną. Jeśli kanał w strefie, której nie
obsługuje, jest skomplikowany (duża liczba
kształtek) i długi, na pewno najtańsze i najszybsze
ze względu na montaż okaże się zakupienie
i zainstalowanie dwóch klap w ścianach oddzielenia
pożarowego, jednej na wejściu, drugiej na
wyjściu kanału ze strefy. W tym wypadku nie
musimy martwić się o ciężar, szczelność oraz
ilość dostępnego miejsca.
Źródło: Polski Instalator nr 05/2007

Źródło: ''

Komentarze

  • lekka podmianka

    Na mój gust ktoś zamienił podpisy rysunków... ;)