W obiektach sportowych dochodzi do dużego wysiłku fizycznego. Miejsca muszą być zatem wyposażone w dobry system wentylacyjny, który dostarczy większą ilość powietrza wentylacyjnego niż inne obiekty wielko kubaturowe.

Wentylacja obiektów sportowych-wykorzystanie odzysku ciepła

Głównym założeniem instalacji jest wykonywanie szeregu kluczowych funkcji, między innymi wymiany, osuszania, nawilżania, dogrzewania oraz chłodzenia powietrza, w taki sposób, by rozwiązania charakteryzowały się dużą ekonomicznością. W przypadku dwóch ostatnich czynności użytkownik musi mieć na uwadze spore wydatki, które wiążą się z eksploatacją instalacji grzewczej i chłodniczej. Koszty można jednak ograniczyć – należy kupować takie urządzenia, które są zdolne do odzysku energii. Wówczas następuje przekazywanie ciepła z jednej fali powietrza do drugiej, co z kolei oznacza, że ciepłe powietrze wydmuchane z pomieszczenia w procesie wentylacji, jest ponownie wykorzystywane do ogrzewania powietrza zewnętrznego.

1. Regeneracja: zestaw wymiennika obrotowego

Centrale wentylacyjne MCKS oferują użytkownikom wiele metod odzysku energii. Pierwszą z nich jest regeneracja. Komponent regeneracyjny składa się z obudowy, wirnika oraz mechanizmu napędowego. Podłączenie central nawiewnych i wyciągowych tak, aby były rozmieszczone jedna na drugiej, możliwe jest dzięki specyficznej budowie korpusu  wymiennika obrotowego. Obrotowy wymiennik przyczynia się do odzysku ciepła oraz wilgoci w bardzo prosty sposób – wirnik dostarcza  ciepło z wcześniej nagrzanej części do chłodnego powietrza w centrali nawiewnej. Sprawność całego systemu wynosi około 85%.

2. Regeneracja: zestaw wymiennika krzyżowego

Drugą z metod odzyskiwania energii jest rekuperacja związana z wymiennikiem krzyżowym. Moduł rekuperacyjny zbudowany jest z izolowanej obudowy, wymiennika krzyżowego, kanału by-passowego, dwusekcyjnej przepustnicy, filtrów i z wanny skroplin z odkraplaczem. Wymiennik krzyżowy tworzy zbiór mikro-kanałów, do czego przyczynia się wykonanie z trwale złączonych cienkich płyt aluminiowych. Strumień powietrza przechodzi przez co drugą przestrzeń między płytami, a energia cieplna dostarczana jest do zimnego strumienia powietrza zewnętrznego. Ta odmiana rekuperacji nie wymaga od użytkownika dostarczania jakiejkolwiek energii z zewnątrz. Przed oblodzeniem i, co za tym idzie, uszkodzeniem układu, chroni znajdująca się w części nawiewnej dwusekcyjna przepustnica wielopłaszczyznowa – jedna umiejscowiona na wymienniku, druga na by-passie.

Zapobieganie wnikaniu wilgoci, zanieczyszczeń i zapachów, a także mieszaniu się fal powietrza, jest możliwe dzięki oddzieleniu strumienia powietrza nawiewanego i wyciąganego. Sprawność układu jest niższa niż w przypadku regeneracji, i wynosi około 70%.

3. Rekuperacja: zestaw odzysku energii poprzez czynnik pośredniczący

Trzecią metodą jest rekuperacja poprzez czynnik pośredniczący. W skład układu wchodzą dwa wymienniki ciepła – Cu, znajdujący się w nagrzewnicy, oraz Al, umieszczony w chłodnicy. Ponadto możemy wyróżnić dwa warianty realizacji układu. Jeden polega na tym, że wymienniki umieszczone są we wspólnej obudowie, drugi oddala od siebie centrale nawiewne oraz wyciągowe.
Chłodnica przyjmuje ciepło z powietrza, a następnie oddaje je czynnikowi pośredniczącemu, w tym przypadku roztworowi glikolu, znajdującemu się w rurociągach. Nagrzewnica przekazuje dalej ciepło od czynnika do powietrza. Skuteczność może osiągać nawet 80%.

4. Rekuperacja: zespół wymiennika typu „rurka ciepła”

Do czwartej, i jednocześnie ostatniej metody odzysku ciepła, można zaliczyć rekuperację z zespołem wymiennika typu „rurka ciepła”. Moduł składa się z izolowanej obudowy, wymiennika „rurka ciepła”, kanału by-pass, dwusekcyjnej przepustnicy, tacy na skropliny oraz odkraplacza. Centrala nawiewna i centrala wyciągowa łączą się dzięki specjalnej budowie korpusu.

Istotnymi zaletami wymienników typu „rurka ciepła” są : brak ruchomych części, brak wymogu doprowadzania energii zewnętrznej, wysoka sprawność, niska temperatura szronienia.

Wewnątrz obudowy wstawiony jest blok lamelowy, w którym znajdują się rurki miedziane z czynnikiem chłodniczym. Czynnik chłodniczy paruje w wyniku przepływu wyciąganego powietrza przez dolną część wymiennika, a oddawane ciepło skrapla się i spływa po ściankach do części dolnej. Wydolność układu oscyluje w granicach 50-70%.

Wyposażenie centrali wentylacyjnej w odzyski ciepła umożliwia odzysk energii cieplnej nawet w 85%. Pozwala to na zmniejszenie wydatków związanych z eksploatacją instalacji dogrzewającej powietrze oraz instalacji chłodniczej.

Autor: Aureliusz Bronk- Kierownik Produktu- KLIMOR S.A.
Opracowanie: Redakcja