Istnieje wiele czynników skłaniających do modernizacji budynków mieszkalnych: - zachowanie spuścizny historycznej w centrum miast, a jednoczesne umożliwienie zamieszkiwania na tych obszarach bez efektu "muzeum", - podniesienie standardu lokali mieszkalnych do obecnie przyjętego poziomu, - poprawa jakości życia mieszkańców, - spełnienie nowych wymogów i oczekiwań społeczeństwa, którego potrzeby ulegają ciągłym zmianom, - chęć poprawy wskaźników energetycznych.

W każdym z tych przypadków jest to zadanie trudne, a założone cele mogą okazać się wzajemnie sprzeczne.
W tym ważnym sektorze rynku budowlanego, przejrzysta i pełna analiza jest dodatkowo utrudniona poprzez mylące informacje przekazywane przez firmy w wyniku prowadzonej gry ekonomicznej. Każde rozwiązanie, każdy produkt stanowi konkurencję dla innych przy ograniczonym przecież budżecie, a optymalne rozwiązanie z technicznego punktu widzenia, z oczywistych względów różni się od rozwiązania najbardziej opłacalnego ekonomicznie.
Konsekwencje takiej gry ekonomicznej firm często odbijają się na wentylacji, należącej do grupy zagadnień w pierwszym rzędzie podlegającym cięciom ekonomicznym gdy zagraża przekroczenie budżetu.
Dla większości osób termomodernizacja budynków jest postrzegana jako działanie rutynowe, które oznacza poprawę izolacji cieplnej przegród oraz szczelności mieszkania. Należy jednak pamiętać, że jeśli nie została przedtem wykonana całościowa analiza funkcjonalna lokalu jest to zarazem przedsięwzięcie ryzykowne. Głęboka ingerencja w równowagę wilgotnościowo-termiczną budynku może prowadzić od serii mniejszych lub większych zaburzeń, aż do całkowitej niemożności zamieszkiwania w odnowionym mieszkaniu, co pozostaje w oczywistej sprzeczności z założonym celem.
Zastosowanie odpowiedniego systemu wentylacji, opracowanego jako rozwiązanie uzupełniające a nie element gry ekonomicznej, umożliwia odzyskanie przez mieszkanie zadawalającej równowagi wilgotności i temperatury i utrzymywanie jej według zadanych charakterystyk.
Jedną z konsekwencji wentylowania pomieszczeń jest zwiększenie zużycia energii. Aspekt ten, tak samo jak zróżnicowane potrzeby wymiany powietrza i ich zmiany w czasie, powinny być bezwzględnie brane pod uwagę w całkowitym bilansie energetycznym. Obecnie istnieją możliwości relatywnie prostej modernizacji istniejących systemów wentylacji, spełniające zarówno wymagania racjonalnego użytkowania energii jak i dostosowania się do zmiennych potrzeb.
1. Informacje ogólne
Rozważania ekologiczne na temat racjonalnego wykorzystania energii, mające wzrastający wpływ na opinię publiczną od czasu szczytu w Rio de Janerio, a także zwiększenie kosztów rzeczywistych energii, powodują zainteresowanie tematem z punktu widzenia "mieszkania". które jest jednym z głównych źródeł zużycia energii.
Wydaje się więc ze wszech miar logiczne, że powstają programy rządowe mające na celu poprawę jakości istniejących zasobów mieszkaniowych. To dążenie władz publicznych jest nieodzowne w procesie poprawy stanu znacznej części zasobów mieszkaniowych. Powinno się ono przejawiać poprzez konkretne, skoordynowane działania, zarówno na poziomie określenia zasadniczych celów, sposobu finansowania, sposobów obliczeń i końcowych wymogów. To spójność przedsięwziętych środków pozwala zwykle na osiągnięcie prawdziwego sukcesu całego projektu. Należy ją osiągnąć już na etapie wstępnym projektu, a także później przy dokonywaniu wyborów technicznych. Rezultat końcowy nie jest bowiem prostą sumą parametrów poszczególnych produktów i zastosowanych rozwiązań, ale wypadkową o bardzo złożonej postaci, a jeśli się o tym zapomni to konsekwencje mogą być opłakane.
2. Modernizacja charakterystyk energetycznych mieszkań
Znaczna część energii zużywanej w mieszkaniu przeznaczona jest na ogrzanie powietrza i wewnętrznych powierzchni do odpowiedniej temperatury. Zakładając, że wszystkie pomieszczenia sąsiadujące z analizowanym mieszkaniem mają taką samą temperaturę w uproszczeniu można zapisać, że moc potrzebna na pokrycie strat ciepła przez ściany na drodze przenikania (Qp) wynosi:
Qp = Σ [k * A * (ti - te)]
gdzie:
k - współczynnik przenikania ciepła, W/m2K
A - powierzchnia będąca w kontakcie z otoczeniem zewnętrznym, m2
ti - temperatura powietrza wewnątrz mieszkania i na zewnątrz pomieszczenia, ˚C
te - temperatura powietrza na zewnątrz budynku, ˚C
Moc potrzebną na podgrzanie strumienia chłodnego powietrza napływającego do pomieszczenia (Qwo) można zapisać jako:
Qwo = V * cp * ρ * (ti - te)]
gdzie:
V - całkowity strumień powietrza napływający do pomieszczenia, m3/s
cp - ciepło właściwe powietrza, J/kgK
ρ - gęstość powietrza, kg/m3
Jeżeli całkowitą moc chwilową chcemy wyrazić w kW, dla ciepła właściwego powietrza wynoszącego 1,020 kJ/kgK, przy gęstości powietrza = 1,2 kg/m3 oraz strumienia powietrza wentylacyjnego wyrażonego w m3/h otrzymujemy następujące równanie:
Q = [0,001 Σ (k * A) + 0,34 * V] * (ti - te)
Szczególnie interesujące w odniesieniu do użytkowania lokalu jest równoczesne wpływanie na obie składowe strat ciepła. Wielu osobom nasuwa się zatem oczywisty i uniwersalny wniosek: "W celu poprawy bilansu energetycznego w trakcie odnawiania czy modernizacji należy zaizolować ściany, wymienić stolarkę okienną stosując okna o niskim współczynniku przenikania ciepła, a ponadto należy maksymalnie zmniejszyć wymianę powietrza ze środowiskiem zewnętrznym, uszczelniając szpary i ograniczając wentylację naturalną jeśli taka istnieje".