Nowe sprężarki zaprezentowane zostały na Targach AHR organizowanych w Chicago w 2003 roku. Nowa technologia może mieć duży wpływ na przyszłość chiller'ów i rooftop'ów o średnich wydajnościach chłodniczych stosowanych w układach pośrednich ze skraplaczami chłodzonymi wodą, skraplaczami wyparnymi i powietrznymi oraz w układach z bezpośrednim odparowaniem czynnika chłodniczego.


Technologia ta polega na zastosowaniu sterowanego cyfrowo układu magnetycznego ułożyskowania wału, składającego się z magnesów stałych i elektromagnesów, które zastępują tradycyjne łożyska w sprężarkach śrubowych. Jedynym elementem ruchomym w sprężarce jest teraz beztarciowy wał sprężarki obracający się i lewitujący w polu magnetycznym magnesów. W urządzeniu wykorzystywana jest tylko niewielka ilość oleju do smarowania takich elementów jak uszczelki i zawory. Źródła podają, że w przypadku wielu instalacji, w których wykorzystano takie sprężarki koszty eksploatacyjne zostały obniżone o około 50%. Zauważono także zdecydowane obniżenie poziomu hałasu i zmniejszenie procesu generacji drgań. Zastosowanie magnesów stałych zamiast uzwojenia rotora spowodowało, że silnik stał się mniejszy i lżejszy od tradycyjnego. Jednocześnie zauważono wzrost jego sprawności do poziomu 96%-97% w porównaniu do sprawności rzędu 92% w tradycyjnych silnikach. Stosowany w silniku zintegrowany system zmiennej częstotliwości VFD pozwala na polepszenie sprawności układu chłodniczego przy pracy w warunkach niecałkowitego obciążenia. W nowych urządzeniach udało się uzyskać współczynnik COP równy 9,4 przy 60% obciążeniu, podczas gdy COP osiągany w warunkach maksymalnego obciążenia wynosi 5,6.
Po raz pierwszy technologia ta została wprowadzona do komercyjnych urządzeń przez kanadyjskiego producenta Turbor. Potem technologię tę zastosowało wielu producentów sprężarek w Stanach Zjednoczonych i Europie.
Więcej: na stronie www.dkv.org
Źródło: "Chłodnictwo"