Budynki kompleksowe tzn. takie, które składają się z dużej liczby pomieszczeń i stref o różym przeznaczeniu, posiadają dwie główne cechy charakterystyczne. Pierwsza zdefiniowana jest w literaturze technicznej jako "zróżnicowanie"; druga wiąże się z sezonową zmiennością obciążeń cieplnych.

Prawdopodobieństwo jednoczesnego przebywania w budynku maksymalnej (obliczeniowej) ilości osób na jaką jest on przewidziany bądź jednoczesnego włączenia całego oświetlenia lub wszystkich zainstalowanych urządzeń maleje wraz ze zróżnicowaniem obiektu.
Zatem pierwszym krokiem mającym na celu ograniczenie zużycia energii (zarówno cieplnej jak i elektrycznej) w dużych kompleksowych budynkach jest odejście od koncepcji systemu centralnego i zastosowanie technologii systemów zdezintegrowanych.
Indywidualne urządzenia klimatyzacyjne umożliwiają ogrzewanie lub chłodzenie poszczególnych pomieszczeń lub stref zgodnie z ich chwilowym zapotrzebowaniem, niezależnie od funkcjonowania dużych instalacji centralnych.
Drugim krokiem jest zastosowanie pomp ciepła ze skraplaczem chłodzonym wodą jako indywidualnych urządzeń klimatyzacyjnych oraz - po przeprowadzeniu starannej analizy weryfikującej występowanie wymaganych warunków - połączenie ich w jeden obieg hydrauliczny za pomocą tzw. pierścienia wodnego, obejmującego w razie potrzeby zbiornik będący zasobnikiem ciepła.
Dzięki temu system hydrauliczny może być wykorzystany nie jako nieefektywny i pasywny nośnik wody grzewczej lub lodowej, lecz raczej jako rodzaj "akumulatora energii", który jest w stanie efektywnie zakumulować i przenieść energię cieplną ze stref budynku, gdzie występuje jej nadmiar do sterf, gdzie jej brakuje.
Analiza kosztów dostawy energii i wpływu na tworzenie "efektu cieplarnianego" na bazie rozpatrywanego przykładu, wyraźnie wskazuje przewagę systemu z pompami ciepła.