Instalacja ogrzewania płaszczyznowego po odpowiednim dozbrojeniu może być wykorzystana w upalne dni roku do obniżenia temperatury pomieszczeń. W takim wariancie, zamiast wody gorącej przez rury tłoczona jest woda zimna (oziębiona). Zaletą tego rodzaju chłodzenia (w porównaniu do klasycznych powietrznych systemów) jest uniknięcie problemów związanych z funkcjonowaniem urządzeń mechanicznie wymieniających powietrze wewnętrzne.

Klasyczne chłodzenie pomieszczeń często
może być związane z niedogodnościami,
takimi jak m.in.: hałas wywołany przepływem
powietrza w instalacji (ruch wymuszony
za pomocą wentylatorów), unoszenie
kurzu, czy też nieprzyjemnie odczuwany
(jako przeciąg) zbyt intensywny nawiew powietrza
do stref przebywania ludzi.
Chłodzenie płaszczyznowe zapewnia naturalne
warunki dla ludzi przebywających
w pomieszczeniach zamkniętych, w których
wymiana energii między ciałem
a otoczeniem odbywa się na drodze promieniowania

Fot. 1 Miniwęzeł regulacyjny

Sterowanie za pomocą
miniwęzła Oventrop

Wykorzystując instalację płaszczyznową do
grzania lub chłodzenia, należy przestrzegać
konieczności ustalenia właściwej temperatury
zasilania w każdym trybie pracy. W tym
celu stosować można odpowiednio wyposażony miniwęzeł regulacyjny (fot. 1), który
kontroluje temperaturę poprzez podmieszanie
czynnika z przewodu powrotnego
z medium zasilającym. Zawór trójdrogowy
obsługiwany jest przez siłownik 3-punktowy
(24 V), reagujący na sygnał wysyłany
przez termostat elektroniczny (przystosowany
do obu trybów pracy).

Fot. 2 Termostat pokojowy

Termostat pokojowy (24 V, fot. 2), który
ulokowany jest w pomieszczeniu referencyjnym,
rozpoczyna realizację pożądanego
trybu pracy po otrzymaniu sygnału z oddzielnego
przełącznika (Change-Over).
W zależności od wybranej opcji termostat
steruje biegunami napięcia prądu zasilającego napęd 3-punktowy.

Fot. 3 Czujniki temperatury
i punktu rosy

Zasada działania
Schemat pracy opisanego układu wygląda
następująco:
• początkowo odbywa się przestawienie
przełącznika Change-Over na tryb chłodzenia;
• termostat podaje do siłownika napięcie
wywołujące ruch w celu redukcji i zamykania
przepływu wody przez by-pass;
• jeśli temperatura w pomieszczeniu rośnie
ponad wartość zadaną, następuje
tzw. faza martwa – ochłodzenie wody
w instalacji oraz rozruch cyrkulacji wody
oziębionej;
• termostat odwraca napięcie, a siłownik
z zaworem zwiększają przepływ czynnika
cieplejszego z powrotu do zasilania,
w celu zabezpieczenia przed niepożądanym
spadkiem temperatury zasilania.
Aby zagwarantować poprawną pracę układu,
termostat należy połączyć z czujnikami
temperatury i punktu rosy (fot. 3) na rurze
zasilającej oraz czujnikiem typu Relais, przeznaczonym
do ewentualnego włączenia
dodatkowych termostatów sterujących
wydajnością pojedynczych pętli grzewczo-
-chłodzących, natomiast w układzie 4-rurowym
– z napędami (2-punktowymi) zaworów
przełączających.

Schemat instalacji: 1 - czujnik temperatury zasilania, 2 – czujnik punktu rosy, 3 – pompa, 4 – napęd, 5 – regulator centralny, 6 – „Tri-M” trójdrogowy zawór mieszający, 7 – „Tri-D” trójdrogowy zawór rozdzielający


Autor: Kazimierz Mróz
Opracowanie: Redakcja
Źródło:
Zamów u nas roczną prenumeratę "Polskiego Instalatora" z rabatem 20%!