Układ klimatyzacji jest porównywalny z lodówką. W chłodzonej przestrzeni jest umieszczony parownik, w którym czynnik chłodniczy odparowuje na skutek obniżenia ciśnienia.




Parownik samochodowego układu klimatyzacji jest umieszczony we wnętrzu pojazdu, natomiast skraplacz z przodu pojazdu, po to, by dobrze chłodzić go powietrzem zewnętrznym. Napędzana paskiem od silnika sprężarka zasysa z parownika zimną parę czynnika chłodniczego znajdującą się tam pod niskim ciśnieniem i zwiększa jej ciśnienie, przy czym temperatura pary wzrasta. Wtłoczona do skraplacza gorąca para czynnika chłodniczego zostaje schłodzona przepływającym przez skraplacz powietrzem zewnętrznym. Po oddaniu ciepła para skrapla się i na wyjściu ze skraplacza jest już w stanie płynnym. Ze skraplacza płynny i znajdujący się pod ciśnieniem czynnik chłodniczy dociera do zaworu rozprężającego, gdzie ulega rozprężeniu i dokładnemu rozpyleniu. Na skutek tego ponownie częściowo odparowuje, co prowadzi do silnego ochłodzenia. Przepływający przez parownik czynnik chłodniczy odbiera ciepło od powietrza przepływającego między płytkami parownika. Tak ochłodzone powietrze służy do klimatyzacji wnętrza pojazdu.
O regulacji układów klimatyzacji, czynniku chłodniczym, filtracji powietrza doprowadzanego do kabiny pasażerskiej i zużyciu energii przez klimatyzację w pełnej treści artykułu na stronie www.automotoserwis.com.pl