Instalację wentylacji pożarowej w budynkach wysokich stanowi układ instalacji nawiewnej zapewniającej stały dopływ powietrza zewnętrznego i warunkującej wypieranie dymu z dróg ewakuacyjnych oraz wywiewnej, zapewniającej usuwanie dymu i gorących gazów powstających w trakcie pożaru. Wentylacja pożarowa stanowi zabezpieczenie przed zadymieniem klatek schodowych, przedsionków przeciwpożarowych, szybu windy pożarowej oraz korytarzy ewakuacyjnych.
Obliczenia dla potrzeb projektowania instalacji wentylacji pożarowej przeprowadzane są w odniesieniu do jednej wydzielonej strefy pożarowej.
Zgodnie z zaleceniami "Wytycznych projektowania instalacji oddymiających na drogach ewakuacyjnych w budynkach wysokich" Instytutu Techniki Budowlanej stosowane są dwa podstawowe systemy oddymiania (A i B).

Elementy systemu oddymiania


Rozwiązanie A

- zespoły nawiewne powietrza zewnętrznego na klatki schodowe. Zapewniają wytworzenie w nich wymaganego nadciśnienia (20-80 Pa) względem korytarza ewakuacyjnego. Podczas ewakuacji, dzięki przepływowi powietrza przez otwarte drzwi do przedsionka przeciwpożarowego z minimalną prędkością 0,5 m/s, uniemożliwiają przedostanie się dymu na klatkę schodową;
- zespoły nawiewne powietrza zewnętrznego do przedsionków przeciwpożarowych klatek schodowych. Utrzymują w przedsionkach przeciwpożarowych wymagane nadciśnienia oraz zapewniają przepływ powietrza z minimalną prędkością 0,2 m/s w przekroju poprzecznym tego przedsionka;
- zespoły wyciągowe z przedsionków przeciwpożarowych. W trakcie ewakuacji gwarantują wyciąg dymów i gorących gazów, które mogą przedostać się do przedsionka;
- zespoły nawiewne powietrza zewnętrznego do korytarza ewakuacyjnego poprzez klapy wentylacji pożarowej. Zapewniają wyparcie dymu w kierunku punktów wyciągowych;
- zespoły wyciągowe z korytarza ewakuacyjnego. Umożliwiają wyciąg dymów i gorących gazów wydostających się z pomieszczenia objętego pożarem.


Rozwiązanie B

- zespoły nawiewne powietrza zewnętrznego na klatki schodowe - jak w rozwiązaniu A;
- zespoły nawiewne powietrza zewnętrznego do przedsionków przeciwpożarowych klatek schodowych. Utrzymują w tych przedsionkach wymagane nadciśnienia, gdy drzwi pomiędzy przedsionkiem a korytarzem ewakuacyjnym są zamknięte, a podczas ewakuacji, dzięki przepływowi powietrza poprzez otwarte drzwi do korytarza ewakuacyjnego z minimalną prędkością 0,5 m/s, uniemożliwiają przedostanie się dymu do przedsionka;
- klapy transferowe powietrza z przedsionków przeciwpożarowych do korytarza ewakuacyjnego w czasie, gdy drzwi między nimi pozostają zamknięte w celu dostarczenia powietrza na korytarz ewakuacyjny, które zapewnia wyparcie dymu w kierunku punktów wyciągowych;
- zespoły wyciągowe z korytarza ewakuacyjnego - jak w rozwiązaniu A.


Komentarze

  • wyciąg z przedsionk należy tak projektować aby był o 10% mmniejszy od natężenia napływu powietrza w otworze nawiewnym dlatego też nie powstanie podciśnienie w przedsionku w stosunku do korytarza