Głównym zadaniem nagrzewnicy jest ogrzanie powietrza nawiewanego np. do pomieszczeń w celu zachowania odpowiedniego komfortu lub też jego odpowiednie podgrzanie, jeżeli nagrzewnica pracuje np. w jakimś układzie technologicznym.


Najlepszym przykładem konieczności
zastosowania nagrzewnicy kanałowej
może być proste rozwiązanie
wentylacji mechanicznej w budynku.
Jeżeli różnica temperatur powietrza
między powietrzem wewnątrz i na
zewnątrz budynku nie jest duża (np.
wiosną lub latem), to zastosowanie
samego wentylatora nawiewnego nie
musi spowodować większego dyskomfortu.
Jeżeli natomiast ta różnica
będzie znaczna (np. jesienią i zimą),
nie tylko odczuwać będziemy dyskomfort
ze względu na nawiew bardzo
zimnego powietrza, ale ta właśnie
duża różnica temperatur może
spowodować wykraplanie wilgoci w
pomieszczeniu, co jest zjawiskiem
jak najbardziej niepożądanym. Zastosowanie
w takim przypadku nagrzewnicy
kanałowej o odpowiedniej
mocy za wentylatorem nawiewnym,
rozwiązuje ten problem.
Przykładem elektrycznych nagrzewnic
kanałowych są urządzenia
DH i RH. Pierwsze przeznaczone są
do montażu w kanałach okrągłych,
natomiast nagrzewnice drugie do
montażu w kanałach o przekroju
prostokątnym. Nagrzewnice DH
dostępne są standardowo w średnicach
od 100 do 400 mm i mocach od
0,3 do 18 kW. W zależności od mocy
różna jest też ilość elementów grzejnych
nagrzewnicy. Z kolei nagrzewnice
RH przeznaczone są do montażu w instalacjach o przekroju prostokątnym,
o wymiarach od 400 x 200
do 600 x 350 mm. Moce tych nagrzewnic,
w zależności od wielkości,
wynoszą od 4,5 do 27 kW. W tym
przypadku również ilość elementów
grzejnych jest różna i zależna od mocy
nagrzewnicy.

Wykonanie

Obudowy nagrzewnic wykonane
są blachy stalowej malowanej proszkowo,
natomiast elementy grzewcze
ze stali nierdzewnej. Wszystkie nagrzewnice
ponadto wyposażone są w
podwójny układ zabezpieczeń przed
przegrzaniem. Pierwszy ogranicznik
samoczynny, uruchamiany przy
temp. 75°C oraz drugi z odblokowaniem
ręcznym, wyłączający nagrzewnicę po przekroczeniu temp. 85°C.
Po zadziałaniu drugiego zabezpieczenia,
dopiero po wciśnięciu przycisku
Reset (na obudowie nagrzewnicy)
nastąpi zamknięcie obwodu i ponowne
uruchomienie nagrzewnicy.

Dobór

Dobierając nagrzewnicę, pamiętać
należy o tym, aby prędkość powietrza
przez nią przepływającego była nie
mniejsza niż 1,5 m/s, a temperatura
powietrza wylotowego nie przekraczała
+40°C. Moc grzewczą urządzenia
możemy dobrać na dwa sposoby.
Pierwszy, bardziej orientacyjny, to dobór
na podstawie nomogramu. Znając
ilość powietrza przepływającego
przez nagrzewnicę i zakładając różnicę temperatur przed i za nagrzewnicą,
odczytujemy przybliżoną moc nagrzewnicy.
Drugim sposobem, jest
obliczenie mocy grzewczej nagrzewnicy
za pomocą prostego wzoru:
P = Q * 0,36 * T
gdzie:
P – moc grzewcza [W]
Q – wydatek powietrza [m³/h]
T– różnica temperatur przed i za
nagrzewnicą [K]

Sterowanie

Do sterowania pracą nagrzewnic
można zastosować różne typy termostatów.
Może to być np. termostat
elektroniczny z czujką mierzącą temperaturę powietrza w kanale. Ma on
dwie możliwości pracy: włącza/wyłącza
urządzenie grzewcze lub wentylator
przy ustawionej temperaturze
(styk przełączalny). Rodzaj pracy
ustala się przy podłączaniu.
Innym przykładem sterowania jest
termostat mieszkowy, ścienny. Różni
się od poprzednika tym, że temperatura
sprawdzana jest w pomieszczeniu
(w otoczeniu, w którym umieszczony
jest termostat). W obudowie
urządzenia zastosowano element
mieszkowy, który podobnie jak termostat
elektroniczny włącza/wyłącza
urządzenie grzewcze lub wentylator
przy ustawionej temperaturze.
Jacek Mężyński
Fot. z archiwum Venture Industries.
Źródło: