Głównym zadaniem nagrzewnicy jest ogrzanie powietrza nawiewanego np. do pomieszczeń w celu zachowania odpowiedniego komfortu lub też jego odpowiednie podgrzanie, jeżeli nagrzewnica pracuje np. w jakimś układzie technologicznym.

Najlepszym przykładem konieczności zastosowania nagrzewnicy kanałowej może być proste rozwiązanie wentylacji mechanicznej w budynku. Jeżeli różnica temperatur powietrza między powietrzem wewnątrz i na zewnątrz budynku nie jest duża (np. wiosną lub latem), to zastosowanie samego wentylatora nawiewnego nie musi spowodować większego dyskomfortu. Jeżeli natomiast ta różnica będzie znaczna (np. jesienią i zimą), nie tylko odczuwać będziemy dyskomfort ze względu na nawiew bardzo zimnego powietrza, ale ta właśnie duża różnica temperatur może spowodować wykraplanie wilgoci w pomieszczeniu, co jest zjawiskiem jak najbardziej niepożądanym. Zastosowanie w takim przypadku nagrzewnicy kanałowej o odpowiedniej mocy za wentylatorem nawiewnym, rozwiązuje ten problem. Przykładem elektrycznych nagrzewnic kanałowych są urządzenia DH i RH. Pierwsze przeznaczone są do montażu w kanałach okrągłych, natomiast nagrzewnice drugie do montażu w kanałach o przekroju prostokątnym. Nagrzewnice DH dostępne są standardowo w średnicach od 100 do 400 mm i mocach od 0,3 do 18 kW. W zależności od mocy różna jest też ilość elementów grzejnych nagrzewnicy. Z kolei nagrzewnice RH przeznaczone są do montażu w instalacjach o przekroju prostokątnym, o wymiarach od 400 x 200 do 600 x 350 mm. Moce tych nagrzewnic, w zależności od wielkości, wynoszą od 4,5 do 27 kW. W tym przypadku również ilość elementów grzejnych jest różna i zależna od mocy nagrzewnicy.

Wykonanie Obudowy nagrzewnic wykonane są blachy stalowej malowanej proszkowo, natomiast elementy grzewcze ze stali nierdzewnej. Wszystkie nagrzewnice ponadto wyposażone są w podwójny układ zabezpieczeń przed przegrzaniem. Pierwszy ogranicznik samoczynny, uruchamiany przy temp. 75°C oraz drugi z odblokowaniem ręcznym, wyłączający nagrzewnicę po przekroczeniu temp. 85°C. Po zadziałaniu drugiego zabezpieczenia, dopiero po wciśnięciu przycisku Reset (na obudowie nagrzewnicy) nastąpi zamknięcie obwodu i ponowne uruchomienie nagrzewnicy.

Dobór Dobierając nagrzewnicę, pamiętać należy o tym, aby prędkość powietrza przez nią przepływającego była nie mniejsza niż 1,5 m/s, a temperatura powietrza wylotowego nie przekraczała +40°C. Moc grzewczą urządzenia możemy dobrać na dwa sposoby. Pierwszy, bardziej orientacyjny, to dobór na podstawie nomogramu. Znając ilość powietrza przepływającego przez nagrzewnicę i zakładając różnicę temperatur przed i za nagrzewnicą, odczytujemy przybliżoną moc nagrzewnicy. Drugim sposobem, jest obliczenie mocy grzewczej nagrzewnicy za pomocą prostego wzoru: P = Q * 0,36 * T gdzie: P – moc grzewcza [W] Q – wydatek powietrza [m³/h] T– różnica temperatur przed i za nagrzewnicą [K] Sterowanie Do sterowania pracą nagrzewnic można zastosować różne typy termostatów. Może to być np. termostat elektroniczny z czujką mierzącą temperaturę powietrza w kanale. Ma on dwie możliwości pracy: włącza/wyłącza urządzenie grzewcze lub wentylator przy ustawionej temperaturze (styk przełączalny). Rodzaj pracy ustala się przy podłączaniu. Innym przykładem sterowania jest termostat mieszkowy, ścienny. Różni się od poprzednika tym, że temperatura sprawdzana jest w pomieszczeniu (w otoczeniu, w którym umieszczony jest termostat). W obudowie urządzenia zastosowano element mieszkowy, który podobnie jak termostat elektroniczny włącza/wyłącza urządzenie grzewcze lub wentylator przy ustawionej temperaturze. Jacek Mężyński Fot. z archiwum Venture Industries. Źródło: