Czynniki chłodnicze powinny być dobierane ze szczególnym uwzględnieniem ich potencjalnego wpływu na środowisko globalne, możliwych skutków w środowisku lokalnym oraz przydatności do poszczególnych instalacji. Zagadnieniu temu w normie PN-EN 378 poświęcono dużo uwagi wraz z podaniem przykładowego toku obliczeń całkowitego równoważnika efektu cieplarnianego, oznaczonego jako TEWI (Total Equivalent Warming Impact).
Wpływ czynnika chłodniczego na środowisko globalne zależy od zastosowania i szczelności instalacji, jej rodzaju, wielkości napełnienia czynnikiem, sposobu obchodzenia się z nim oraz jego zdolności do spowodowania lub zwiększenia zagrożenia środowiska.
.
Wskaźnik TEWI służy do obliczania udziału użytkowanego urządzenia chłodniczego w powiększaniu całkowitego globalnego ocieplenia. Uwzględnia on zarówno bezpośredni wpływ czynnika chłodniczego ulatniającego się przez nieszczelności na globalne ocieplenie, jak i pośredni udział energii wymaganej do napędu urządzenia w całym okresie jego normalnej trwałości technicznej. Warto zauważyć, że wskaźnik ten jest ważny tylko w odniesieniu do porównywania alternatywnych urządzeń lub czynników, w warunkach tego samego zastosowania i tego samego usytuowania!
Dla danego urządzenia wskaźnik TEWI uwzględnia:
• bezpośredni wpływ czynnika chłodniczego na globalne ocieplenie w wyniku jego ulatniania się w warunkach eksploatacji;
• bezpośredni wpływ gazów cieplarnianych na globalne ocieplenie w wyniku ich wydzielania się z izolacji lub z innych elementów urządzenia, jeżeli takie ma miejsce;
• pośredni wpływ na globalne ocieplenie, wynikający z emisji CO2 podczas wytwarzania energii (zwykle elektrycznej), niezbędnej do napędu urządzenia.
Wskaźnik TEWI obliczany jest na podstawie ilości substancji wypuszczonej do atmosfery, przemnożonej przez wartość jej wskaźnika GWP, a ponadto uwzględnia on średnią emisję CO2 w procesie produkcji energii elektrycznej. Zatem określa ilość CO2 wyrażoną w kg, wytwarzaną w okresie eksploatacji urządzenia.
Jest on obliczany z następującej zależności:

TEWI = (GWP * L * n) + [GWP * m(1 - A)] + (n * E * β)
[kgCO2]
gdzie:
(GWP * L * n) - udział bezpośredni tworzenia "efektu cieplarnianego" (człon czynnikowy)
[GWP * m(l - A)] + (n * E * β) - udział pośredni (człon energetyczny)
L - stopień wycieku czynnika podczas eksploatacji urządzenia w kg/rok, n - okres eksploatacji urządzenia w latach,
m - masa czynnika w urządzeniu w kg,
A - poziom odzysku czynnika,
E - energia elektryczna zużywana na wszystkie cele w okresie rocznej
eksploatacji urządzenia chłodniczego w kWh/rok,
13 - masa powstającego CO2 podczas spalania paliwa, odniesiona do
jednostki wytworzonej energii elektrycznej w kg CO2 /kWh.
Z przedstawionej definicji wskaźnika TEWI wynika, że w przyszłości największym problemem będzie eliminowanie emisji CO2 przy produkcji energii elektrycznej, ponieważ wpływ członu czynnikowego będzie malał znacznie szybciej, niż członu energetycznego. Ograniczenie wielkości analizowanego wskaźnika daje dużo możliwości w przypadku urządzeń, w których roczne straty czynnika wprowadzanego do instalacji sięgają 35 do 30%, natomiast niewielkie pole manewru pozostawiają urządzenia, w których 98% wartości wskaźnika TEWI pochodzi z doprowadzanej do nich energii elektrycznej, takie jak np. chłodziarki domowe.
Wprowadzenie wskaźnika TEWI pozwala stwierdzić, że nawet w przypadku wyprodukowania przez człowieka idealnego pod względem szczelności urządzenia chłodniczego i zastosowania w nim substancji zupełnie nieagresywnej wobec atmosfery (np. amoniaku), pozostanie jednak do rozwiązania problem pośredniego wpływu na środowisko, poprzez produkcję energii elektrycznej.
Podstawowe, wyszczególnione w normie EN 378, zalecenia przy wyborze czynnika chłodniczego są następujące:
• należy dobierać czynniki o tak małym potencjale niszczenia ozonu stratosferycznego ODP, jak to jest racjonalnie uzasadnione (powinny być dobrane w taki sposób, aby ich oddziaływanie na zdrowie i bezpieczeństwo było jak najmniejsze);
• należy dobierać czynniki o takim potencjale tworzenia "efektu cieplarnianego" GWP, jak to jest racjonalnie uzasadnione, równocześnie charakteryzujące się dobrą efektywnością energetyczną;
• należy dobierać czynniki zapewniające dobrą efektywność energetyczną dla
danej instalacji;
• jeśli zachodzi konieczność zastosowania czynników, których wskaźniki ODP lub GWP mają wartości większe od zera, wówczas należy zmniejszyć napełnienie nimi instalacji do minimum;
• jeżeli globalne ocieplenie jest jedynym negatywnym efektem oddziaływania czynnika na środowisko zewnętrzne, wówczas należy dać pierwszeństwo efektywności energetycznej przed zmniejszeniem napełnienia, jeżeli nie można równocześnie spełnić obu wymagań;
• należy dobierać czynniki uwzględniając możliwość łatwego ich wtórnego użycia lub likwidacji.

Reasumując
, za podstawowe kryterium doboru czynnika chłodniczego uważa się jego wpływ na bezpieczeństwo pracy oraz poziom zużycia energii. Równocześnie należy brać pod uwagę dodatkowe kryteria związane z jego oddziaływaniem na środowisko naturalne. Dopuszcza się łagodzenie tych ostatnich w przypadku znacznego zmniejszenia napełnienia urządzenia lub gwarancji jego absolutnej szczelności.
Źródło: "Poradnik. NOWE CZYNNIKI CHŁODNICZE I NOŚNIKI CIEPŁA. Własności cieplne, chemiczne i użytkowe"