Podział czujek dymu

Czujki (czyjniki) dymu stanowią uzupełnienie systemu alarmowego o funkcje przeciwpożarowe.
Zastosowane sposoby detekcji pozwalają podzielić czujki na:
- jonizacyjne czujki dymu - reagują na produkty spalania wnikające do komory jonizacyjnej czujki; są one detektorami uniwersalnymi: wykrywają wszystkie rodzaje dymu (od tlących się przedmiotów i od otwartego ognia, dym widzialny i niewidzialny); potrafią wykryć stany pożarowe na długo przed wyrządzeniem poważnych szkód; stosowane są praktycznie wyłącznie w dedykowanych systemach przeciwpożarowych ze względu na koszty oraz utrudnienia w obrocie handlowym (zastosowanie substancji aktywnej o śladowej promieniotwórczości);
- optyczne czujki dymu - reagujące na produkty spalania powodujące osłabienie lub rozproszenie światła w zakresie widma podczerwonego (wśród tych czujek najbardziej rozpowszechnione są czujki rozproszeniowe); czujki te są szczególnie polecane do wykrywania pożaru jeszcze przed jego wystąpieniem. Wykrywają one dym tlących się przedmiotów. Powstaje wtedy lekki ale silnie rozpraszający światło dym;
- czujki temperatury (termiczne) - reagujące na wzrost temperatury w pomieszczeniu dozorowanym. Stosowane w sytuacji, gdy zapylenie lub stała ograniczona widoczność wyklucza zastosowanie czujek optycznych.
Ze względu na sposób analizy temperatury rozróżniamy:
- czujki stałej temperatury - alarm wyzwalany jest w momencie przekroczenia zdefiniowanej temperatury progowej,
- czujki wzrostu temperatury - alarm wyzwalany jest w momencie gdy przyrost temperatury w danym czasie przekracza zdefiniowaną wartość progową.
W przypadku czujek dymu często spotykane są wersje dualne będące połączeniem technologii optycznej i termicznej.
Jonizacyjne, optyczne i termiczne czujki dymu należą do grupy sufitowych czujek punktowych, wykrywających dym w punktach, w których są zamontowane. W zależności od producenta i typu różnią się miedzy sobą sposobem instalacji jak i ułatwieniami w konserwacji systemu.
W przypadku, gdy zastosowanie czujników punktowych jest niemożliwe lub zbyt kosztowne - duże powierzchnie, zabytkowe sufity itd., ciekawym rozwiązaniem jest zastosowanie czujek dymu - torów podczerwieni (np. Detection Systems). Jakkolwiek technologia detekcji jest taka sama jak w przypadku barier podczerwieni stosowanych w systemach alarmowych o tyle zasada działania jest dokładnie odwrotna. Przecięcie wiązek detekcji nie powoduje w tym przypadku alarmu, natomiast pogorszenie widoczności, które w przypadku barier podczerwieni są kompensowane, wywołuje alarm.