Chłodnie atmosferyczne z ciągiem naturalnym lub sztucznym stanowią obecnie najbardziej rozpowszechnione urządzenia do chłodzenia wody w obiegu zamkniętym.




Chłodnia kominowa to urządzenie służące do schładzania przemysłowego wody w zakładach przemysłowych oraz energetycznych, które nie mają możliwości użycia do chłodzenia wody z rzeki, morza czy jeziora. Jest specyficznym kontaktowym mokrym wymiennikiem ciepła. Wykonana jest w formie budowli żelbetowej (sporadycznie drewnianej), wyposażona w znacznej wysokości komin wymuszający przepływ powietrza umożliwiający chłodzenie wody.
Chłodnie kominowe mają kształt obrotowej bryły hiperboloidy jednopowłokowej. Swemu kształtowi zawdzięczają one znaczną sztywność (odporność na zginanie), dzięki czemu umożliwiają uzyskanie znacznych rozpiętości i wysokości.
Proces chłodzenia wody obiegowej w chłodni kominowej jest procesem chłodzenia przez odparowanie, w znacznie mniejszym stopniu procesem wymiany ciepła przez konwekcję i promieniowanie. Chłodzenie poprzez wymianę masy pociąga za sobą w sposób naturalny stratę pewnej części wody obiegowej, która odparowuje do przepływającego przez chłodnię powietrza.

Zasada działania chłodni kominowej

Przykładowa chłodnia kominowa: chłodnia żelbetowa o powłoce hiperboidalnej.
Woda podgrzana w skraplaczu (kondensatorze) doprowadzana jest do urządzenia rozprowadzającego wodę w chłodni (tzw. wodorozdział), gdzie jest rozdzielana i rozdrabniana na krople za pomocą dysz rozpryskowych.
Wytworzony w ten sposób deszcz wodny spada na zraszalnik, który najczęściej wykonany jest z płyt eternitowych płaskich lub falistych ułożonych w pakiety w jednej lub kilku kondygnacjach. W formie kropel woda spływa do zbiornika (na misę chłodni) stykając się w zraszalniku z powietrzem atmosferycznym, które dostaje się do niego przez okna wlotowe w dolnej części chłodni.


To zjawisko, przy stykaniu się mieszaniny cząsteczek powietrza i pary wodnej z wodą na tak dużej powierzchni, powoduje wzrost temperatury powietrza i obniżenie temperatury wody.
Wiąże się to też z pewnymi stratami wody w obiegu, które są uzupełniane wodą dodatkową.
W Polsce znaczna większość elektrowni zawodowych wyposażona jest w chłodnie kominowe. Największe znajdują się w elektrowniach Bełchatów i Opole. Mają wysokość 132 m, średnicę u podstawy 105,5 m, średnicą wylotu 57,9 m i moc cieplną 972 MW, a ich obciążenie hydrauliczne wynosi 80000 m3/h, natomiast cieplne 3500 GJ/h. Dla porównania obie chłodnie w Elektrowni Rybnik mają po 120 m wysokości każda. Największa w Polsce chłodnia kominowa hiperboloidalna o wydajności 80200 m³/h mająca ok. 180 m wysokości i 118,6 m średnicy podstawy powstanie przy Elektrowni Bełchatów w związku z budową bloku energetycznego o mocy 853 MW oddanego do eksploatacji w 2009 roku.
Źródło: www.elektrownie.com.pl, wnp.pl, Internet